Milczenie.

Położyła się obok
i milczy do mnie.
Miłe rzeczy
do mnie wyraża.

Leżałem sam,
lecz już jest.
Znajdujemy się tutaj
wspólnie.

Leżymy w bezkresie,
na wygodnym materacu.
Dokoła przestrzeń
nas otacza.

I tak milczymy sobie
tą sytuację,
która oddziałuje,
jednak nie przytłacza.

Uzdrawianie.

Miłość, muzyka.

Kawa, papierosy.

Wódka, wyrażanie.

Czas i Świat.

Takie tabletki na sens życia.

Jeśli nie pomogą to przespać.

Albo relanium.

Bo witamina C już zawiodła.

Potem radość.

I uzdrowienie.

Cisza, spokój.

Znowu czas.

Coś musi pomóc.

Inaczej Śmierć.

Lepiej nie.
Lepiej Świat!

Projekt Miłość.

Zaprojektujmy swe uczucia.
Miłość od pierwszego przemyślenia.
Lepsza część życia.
Przespełnione marzenia.

Dostaniesz PIN do mojego serca.
Będziesz się nim opiekować.
Ja wciąż będę dawać więcej. 
Więcej będzie następować.

Zaprojektujmy swe uczucia.
Niech lepsze wciąż się dzieje.
Świat niech nam nie zakłóca.
Niech zakłócenie nie istnieje.

Nieaktywny.

Wszechogarnia miłość,
na to rozum odpoczywa
i serce niby natchnione,
lecz z rozumu pustka spływa.

I chciałoby się stworzyć,
być nie tylko natchnionym
jednak mózg dziś nieaktywny,
proces twórczy oddalony.

Niewola.

Niby ludzie mówią.
Niby złe pamiętają.
Podobno to zniewala.

Niewola?
Nie.
Wola.

Umieranie.

Odechciało mi się
dla was pracować.
Pierdolę wasz sprzeczny
system antyspołeczny.

Wszystkie wasze
ustroje polityczne.
Religie i wierzenia,
wasz brak porozumienia.

Umieram z tego świata.
Wolę, żeby mnie tu nie było.

Przeterminowany.

Byłem zdatny do użycia,
jednak wszystko ma swój kres.
Byłem niezbędny,
skończyło się.

Przestałem być produktem.

Niebyt.

Chciałbym, ale to nieistotne,
Dlatego nic nie mówię.
Nie wyrażam się wcale,
Chociaż głośno.

Więc nic nie musisz robić,
Możesz po prostu nie być.
Byle ze mną,
Byle mocno.

Coś mnie natchnęło.

Więc założyłem bloga.
Będę usiłował publikować tu wiersze.

Let it be...